Η Εποχή της Πληροφορίας και η Ελλάδα

Είναι γεγονός, πως η Εποχή της Πληροφορίας, έχει φτάσει εδώ και καιρό. Ήδη έχουμε πει σε παλαιότερο post, ότι το 1989 ξεκίνησε αυτή η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ. Η Ελλάδα ζει μέσα σε αυτή την Εποχή αλλά το πως ανταποκρίνεται δεν είναι θέμα συζήτησης που τελειώνει εύκολα.

Είναι γεγονός, με βάση τα τεκταινόμενα στην χώρα μας, ότι το επίπεδο εξοικείωσης με τις νέες τεχνολογίες & τα νέα δεδομένα που φέρνουν ποικίλλει. Εξαρτάται κατά πολύ φυσικά από την ηλικία των ατόμων και τον κλάδο εργασίας τους (κυρίως) αλλά και από αρκετούς ακόμη παράγοντες. Τέτοιες τεράστιες αλλαγές στην κοινωνία, σε πολλές χώρες του κόσμου, έχουν γίνει πιο κατανοητές, πιο βατές και πιο εύπεπτες, μέσω της βοήθειας της πολιτείας ή της κεντρικής κυβέρνησης – σε συνδυασμό με την αγορά (τον ιδιωτικό τομέα), μέσω forums, ανοικτών διαβουλεύσεων, μεγάλων project κοινωφελούς χαρακτήρα και διάφορες άλλες πρωτοβουλίες.

Το παράδοξο με την χώρα μας, ως ημι-καπιταλιστικού συστήματος οικονομίας, είναι ότι, για 1η φορά στην ιστορία της, τα βήματα εξοικείωσης και προόδου στην Νέα Εποχή της Πληροφορίας, τα έχει κάνει σχεδόν, σχεδόν αποκελιστικά ο ιδιωτικός τομέας και οι καταναλωτές – πολίτες.

Παρά την συνεχιζόμενη και στρατηγική ύπαρξη διαφόρων πρωτοβουλιών, ευρωπαϊκού χαρακτήρα από το συμβούλιο της ΕΕ για τα νέα tech trends, η χώρα μας με βάση μελέτες και αξιολογήσεις, είναι και πάλι ουραγός. Τελευταία, σε μια πολύπλοκη αλλά σημαντική διαδικασία, όπου το μέλλον των τεχνολογικών υποδομών, χτίζεται πάνω στην αγαστή & τίμια συνεργασία ιδιωτικού – δημοσίου τομέα, στην λήψη πρωτοβουλιών του δημοσίου για έργα υποδομής & προόδου, και σε σχεδόν “πάμπολλες” δράσεις,  που θα δώσουν το στίγμα του ΑΥΡΙΟ στον πολίτη, εάν γίνουν πράξη.

Ποτέ, μα ποτέ, το κράτος δεν θα είναι ο αποκλειστικός και υπεύθυνος φορέας της συνολικής προόδου ενός τόπου, αλλά οι δεσμεύσεις που αναλαμβάνει (ως μέλος της ΕΕ) που πηγάζουν από τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ως κυβέρνηση ενός λαού – πρέπει να τηρούνται όπως ξέρουμε όλοι. Αυτό λοιπόν ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ (σήμερον).

Αναρωτιέται κανείς – ΓΙΝΕΤΑΙ να αναλάβεις την εκπλήρωση των δεσμεύσεων αυτών, όταν άλλα ζωτικής σημασίας προβλήματα δεν λύνονται? Μάλλον όχι! Έτσι βλέπουμε στην χώρα μας ένα συγκρουσιακό τοπίο, όπου η προβληματική λειτουργία Νοσοκομείων, Νηπιαγωγείων, Σχολείων, και άλλων, έρχεται να “κονταροχτυπηθεί” με την ανοργανωσιά του Δημοσίου Τομέα, την έλλειψη ψηφιακών υπηρεσιών για τον πολίτη, την αγνόηση ή παραίτηση από δεσμεύσεις όπως το Europe 2020, το European Smart Cities network, το Open Public Data Initiative και άλλα.

Θα αναφερθούμε σε αυτά εκτενέστερα σε επόμενα postings, με διαθέσιμα στοιχεία από έρευνες. Η κατάσταση όμως είναι αυτή. Business Intelligence, Open Data, Big Data και πολλά άλλα, αυτή η χώρα, Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ, δεν γνωρίζει τι σημαίνουν και που μπορούν να βοηθήσουν. Υπάρχουν σπασμωδικές και διάσπαρτες προσπάθειες αλλά η χωρα μας ακόμη δεν έχει μάθει τι σημαίνουν. Μπορούμε εμείς? Μπορεί μόνο ο ιδιωτικός τομέας? Μπορούμε μόνο εμείς να το αλλάξουμε αυτό? Ποιός ξέρει… Ίδωμεν.

Ευχαριστώ πολύ.

INFGBIV

 

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s